Voedselbank De Bilt bestaat 10 jaar!

Auteur
Voedselbank De Bilt

In 2010 moest er in de gemeente De Bilt een uitgiftepunt komen van Voedselbank Zeist, omdat steeds meer gezinnen uit De Bilt voedselhulp nodig hadden en daarvoor naar Zeist moesten. Afspraak met Voedselbank Zeist was dat als dit aantal groeide tot 25 gezinnen, het uitgiftepunt in De Bilt een zelfstandige voedselbank zou moeten worden. Dat aantal werd in 2011 bereikt en daarom werd Stichting Voedselbank de Bilt opgericht.

En die bestaat dit jaar 10 jaar. Afnemers komen en gaan weer zelfstandig verder na tijdelijke voedselhulp. Toch is er een voortdurende groei te zien. Momenteel biedt Voedselbank De Bilt aan 143 afnemers (huishoudens), bestaande uit 385 personen, voedselhulp.  

Reden voor feest?
Geen feest, maar stilstaan bij dit lustrum is zeker op zijn plaats. Want met een groeiende groep onbetaalde mensen wordt dus al 10 jaar voedselhulp gegeven aan dorpsgenoten die die tijdelijke steun hard nodig hebben. Dit gebeurt met veel hulp  vanuit de Biltse samenleving. Dat is niet niks. In de komende zomer wordt hier meer aandacht aan besteed.  

Vrijwilligers van het eerste uur aan het woord
In aanloop naar de zomer vertellen een paar vrijwilligers hun verhaal. Dat zijn medewerkers die bij de voedselbank werkten toen die als uitgiftepunt van Voedselbank Zeist begon. Hiermee wordt de geschiedenis van Voedselbank de Bilt vanuit een persoonlijk verhaal verteld.

Carin de Moet
Carin groeide op in Zeeland, kwam door het werk van haar man in De Bilt wonen, waar ze zich vestigde als Oefentherapeut Mensendieck. Ze zag in een Biltse krant een advertentie waarin vrijwilligers voor een voedselbank werden gevraagd. Ze solliciteerde, had een gesprek met medewerkers van Voedselbank Zeist en ging aan de slag als coördinator. De tijdsbesteding zou ongeveer vier uur per week zijn. Dat werden er al gauw veel meer, want “je doet wat nodig is”.

Woonstichting SSW had een pand aan de Molenkamp ter beschikking gesteld, het Sociaal Warenhuis. Het moest nog aangekleed worden, het was een kale betonnen boel. Omdat er geen geld was, moest er overal gepraat worden om benodigde spullen te krijgen. Klussen werden zelf gedaan en materialen gedoneerd door plaatselijke ondernemers. Voedselpakketten werden gebracht vanuit Voedselbank Zeist en een keer in de week uitgedeeld aan de afnemers

Eenmaal een zelfstandige voedselbank, kwam er geen voedsel meer van Voedselbank Zeist. Nu moest er zelf  voedsel verworven worden, om uit te kunnen geven. Daarom  werd altijd en overal informatie gegeven. Met haar collega-coördinator, Jacq Berk, en de andere vrijwilligers, werd overal gepraat om bekendheid te geven aan het fenomeen voedselbank. Zo praatten ze met organisaties waarvan ze hoopten dat die het voedselbankwerk zouden ondersteunen met voedsel en geld. Denk daarbij aan medewerkers van kerken, scholen, en winkeliers in het dorp.

Door gesprekken met afnemers kreeg Carin steeds meer respect voor mensen die om moeten gaan met armoede. Over het algemeen gaan ze niet bij de pakken neerzitten en proberen ze eruit te komen.

In 2015 stopte ze met haar voedselbankwerk. Ze kijkt er met voldoening op terug. Het was bijzonder mensen te begeleiden en met ze mee te leven.

Lees het uitgebreide interview op voedselbankdebilt.nl

Op de foto: Carin Moet

Carin Moet